16. تفاوت بین خوردگی لایه روی در اتمسفر اسیدی{1}آزاد و قلیایی و در جو اسیدی و قلیایی چیست؟

رفتار خوردگی پوشش های روی به طور قابل توجهی بین محیط های اسیدی و قلیایی متفاوت است. به طور کلی، در شرایط غیر اسیدی یا غیر قلیایی، اکسید روی (ZnO) زمانی تشکیل می شود که سطح پوشش با اکسیژن اتمسفر واکنش می دهد. در حضور رطوبت، هیدروکسید روی (Zn(OH)2) نیز ممکن است تولید شود.
هنگامی که پوشش های روی در معرض اتمسفر اسیدی یا قلیایی با رطوبت قرار می گیرند، سولفات روی (ZnSO4)، کلرید روی (ZnCl2)، هیدروکسید روی [Zn(OH)2] و کربنات روی (ZnCO8) تولید می کنند. نرخ خوردگی پوشش های روی بسته به pH محلول حاصل متفاوت است. شکل 1-1 چهار ناحیه pH متمایز را نشان می دهد: کمتر از pH 6 (به شدت اسیدی) سریع ترین سرعت انحلال را نشان می دهد. pH 6-12.5 (منطقه پایدار) یک فیلم محافظ از نمک روی تشکیل می دهد. pH 12.5-13.5 (قلیایی ضعیف) نشان دهنده خوردگی است. و pH بالای 13.5 (به شدت قلیایی) خوردگی تسریع شده را نشان می دهد. این نشان می‌دهد که پوشش‌های روی رفتارهای خوردگی کاملاً متفاوتی را در محیط‌های اسیدی/قلیایی در مقابل محیط‌های خنثی نشان می‌دهند.