آب مقطر ، فاقد نمک های لازم برای تشکیل فیلم های محافظ ، پتانسیل خوردگی قابل توجهی نسبت به پوشش های روی دارد. خوردگی آن در رتبه دوم آب باران قرار دارد ، کمی بالاتر از آب نرم و تقریباً سه چهارم از میزان خوردگی مشاهده شده در محیط های آب شیر.
هنگامی که یک فیلم آبی بسیار نازک روی سطح روی شکل می گیرد ، غلظت اکسیژن به حداکثر خود در فیلم آب می رسد و در چنین شرایطی منجر به شرایط خوردگی مخصوصاً تهاجمی می شود.
به طور کلی ، میزان خوردگی روکش های روی در آب مقطر از 50 تا 200 میلی گرم در dm² · روز است.
