واحدهای لوله جوش داده شده با قطر کوچک (واحدهای زیر 8 اینچ) دارای روشهای تشکیل بیشماری هستند . اولین روشها روش تشکیل صفحه راهنما و روش تشکیل جفت-رول (از جمله روش خمش لبه ، روش خمش مرکز ، و روش خمش مرکز).}}} در اواخر دهه 1970 {{شکل گیری رول پینچ.
در دهه 1980 ، برای بهبود کیفیت محصول و گسترش طیف وسیعی از مشخصات محصول ، بسیاری از روشهای جدید شکل گیری به طور پی در پی تدوین شدند ، عمدتاً از جمله:
روش تشکیل رول عمودی (روش VRF) و روش تشکیل رول خطی برای تولید لوله های دیواره نازک.
روش تشکیل مونتاژ شده با دستگاه های تشکیل لبه برای تولید لوله های دیواره ضخیم.
روش تشکیل کامپوزیت برای تولید لوله های دیواره بسیار ضخیم.
روش تشکیل رول خم شده W و روش تشکیل انعطاف پذیر (روش FF) قادر به تولید لوله های دیواره نازک و ضخیم است.
روش شکل گیری طبیعی بدون رول و روش تشکیل رول کمان بدون تاج (روش CBR) برای تولید لوله های دیواره بسیار نازک .
در سالهای اخیر ، به جز روش تشکیل صفحه راهنما ، سایر روشهای شکل گیری در حال اتخاذ شده اند . لاغر ترین لوله تولید شده دارای نسبت/D 3} 3 ٪ 3 ٪ ، و ضخیم ترین لوله جوش داده شده دارای نسبت/D نسبت 26 ٪.}}}}}}} letes شامل کلاس های فولادی تولید شده استیل آلوزی ، و Steainless.
