تأثیر Dross روی بر روی لایه گالوانیزه لوله های فولادی گالوانیزه

در حین گالوانیزه شدن گرم ، روی روی روی مذاب در حمام روی مخلوط می شود و متعاقباً هنگام استفاده از لوله های فولادی در لایه گالوانیزه گنجانیده می شود. این ذرات dross روی که توسط روی خالص احاطه شده اند ، درون لایه روی خالص لنگر می شوند. علاوه بر این ، افزایش محتوای آهن در روی مذاب ، قابلیت مرطوب شدن آن را به سطح بیل لوله فولادی کاهش می دهد و در نتیجه توزیع ناهموار لایه گالوانیزه می شود. این منجر به یک سطح خشن و ناهموار از لایه گالوانیزه می شود ، همراه با لکه های کسل کننده و در موارد شدید ، تشکیل تومورهای روی در اندازه های مختلف. dross روی باعث افزایش شکنندگی لایه خالص روی می شود و باعث می شود لایه گالوانیزه هنگام خم شدن پوست شود. در طول آزمایش سولفات مس ، ممکن است نقاط خاتمه کاذب ایجاد کند. همانطور که می دانیم ، هرچه ناخالصی های بیشتر در لایه روی خالص ، مقاوم در برابر خوردگی کمتر شود. به طور مشابه ، dross روی موجود در لایه روی خالص می تواند یک اثر میکرو باتری ایجاد کند و منجر به خوردگی ترجیحی لایه روی خالص اطراف شود. افزایش مقدار روی روی منجر به یک لایه گالوانیزه ضخیم تر می شود و در نتیجه مصرف روی را افزایش می دهد. به عنوان مثال ، هنگامی که زمان غوطه وری در روی مذاب 3 {6}}} ثانیه و دمای روی مذاب 45 {8}} درجه است ، وزن لایه گالوانیزه روی لوله فولادی 330 گرم در هر متر مکعب است هنگامی که میزان آهن موجود در روی مذاب 0.06 ٪ است. هنگامی که میزان آهن موجود در روی مذاب به 0.25 ٪ افزایش می یابد ، وزن لایه گالوانیزه روی لوله فولادی به 450 گرم در هر متر مکعب افزایش می یابد.