(1) هنگامی که آلومینیوم به روی مذاب اضافه می شود، با اکسیژن موجود در هوا واکنش داده و اکسید آلومینیوم را تشکیل می دهد. آزمایشات نشان داده است که خاکستر روی در ورودی محل ورود لوله های فولادی به روی مذاب حاوی حدود 15.2 درصد اکسید آلومینیوم است. اکسید آلومینیوم دارای نقطه ذوب 2050 درجه و چگالی کم تنها 39-4.0 کیلوگرم در لیتر است، در حالی که اکسید روی دارای نقطه ذوب 1975 درجه و چگالی 5.606 کیلوگرم است. /L. چگالی روی مذاب در دمای عملیاتی 480-510 درجه 6.{12}}.79 کیلوگرم در لیتر است. بدیهی است که اکسید آلومینیوم با کمترین چگالی همیشه در بالا شناور است. هنگامی که لوله های فولادی پوشش داده شده با فلاکس خشک نمی شوند یا پس از خشک شدن برای مدت طولانی در معرض هوا قرار می گیرند، شار ممکن است دوباره مرطوب شود. هنگامی که لوله های فولادی وارد روی مذاب می شوند، ابتدا با اکسید آلومینیوم و سپس با اکسید روی (خاکستر روی) تماس پیدا می کنند. این مواد به سطح لولههای فولادی میچسبند، شار را میسوزند و در نتیجه لکههای بدون پوشش ایجاد میکنند.
(2) در طول راه اندازی و تولید مجدد، به دلیل عدم فعالیت طولانی مدت، آلومینیوم با چگالی کم به سطح روی مذاب شناور می شود. هنگامی که لوله های فولادی پوشش داده شده با شار با آن تماس پیدا می کنند، واکنش زیر بلافاصله رخ می دهد:
2Al + 3ZnCl2 → 2AlCl3 + 3Zn
از معادله، واضح است که آلومینیوم واکنش پذیرتر بلافاصله جایگزین روی در ترکیب شار می شود و کلرید آلومینیوم (AlCl3) را تشکیل می دهد که در 178 درجه تصعید می شود. به طور مشابه، آلومینیوم با کلرید آمونیوم در شار واکنش می دهد تا ترکیبی از AlCl3·NH3 تولید کند که در حدود 400 درجه می جوشد و تبخیر می شود. بنابراین، این واکنش ها منجر به از بین رفتن کامل کلر می شود که به گالوانیزه شدن کمک می کند و منجر به ایجاد لکه های بدون پوشش می شود.
(3) هنگامی که تولید تازه شروع می شود، دمای روی مذاب به طور کلی بالاتر است. پس از تماس شار با روی مذاب، زمان کافی برای تکمیل فرآیند واکنش، جذب فیزیکی و ترکیب شیمیایی خود را ندارد و در نتیجه بقایای شار تجزیه می شود که عملکرد خود را از دست می دهد. این منجر به لکه های بدون پوشش می شود.
(4) هنگامی که لوله های فولادی پوشش داده شده با شار در روی مذاب برای گالوانیزه غوطه ور می شوند، از ابزارهایی مانند انبردست و صفحات گردان برای فشار دادن آنها به روی مذاب استفاده می شود. این ابزارها می توانند به درجات مختلف به فیلم شار روی لوله های فولادی در نقاط تماس آسیب برسانند. بنابراین در تماس با روی مذاب، این ناحیه قابلیت گالوانیزه شدن خود را از دست می دهد و در نتیجه لکه هایی بدون پوشش ایجاد می شود.
(5) هنگامی که تولید قبل از رسیدن به دمای فرآیند شروع می شود، واکنش بین آهن و روی به دلیل دمای پایین تر روی مذاب، عدم طولانی شدن زمان غوطه وری و غلظت آلومینیوم روی سطح نسبتاً کند است. یک لایه آلیاژ آهن و روی نمی تواند در مدت زمان کوتاهی تشکیل شود. بنابراین، پس از برداشتن، ممکن است مناطق بدون پوشش روی لوله های فولادی پیدا شود.
(6) اگر آلومینیوم اضافی در دیگ گالوانیزه وجود داشته باشد و دمای روی مذاب ناپایدار باشد، تعداد زیادی از ذرات جامد ترکیبات Fe-Al-Zn در روی مذاب معلق می شوند. هنگامی که لوله های فولادی از آن عبور می کنند، این ذرات جامد به سطح لوله های فولادی می چسبند و باعث ایجاد نقص در زبری سطح می شوند.
راه حل ها:
(1) در طول تولید راه اندازی، محتوای آلومینیوم در روی مذاب باید کمتر از میزان آلومینیوم در طول تولید عادی باشد. با عادی شدن تولید، به تدریج آن را تا سطح فرآیند مشخص شده افزایش دهید.
(2) غالباً خاکستر روی را از سطح روی مذاب در ورودی لوله فولادی خراش دهید.
(3) شار اعمال شده به لوله های فولادی باید خشک و عاری از رطوبت یا خشک شدن ناقص باشد.
(4) دمای روی مذاب در دیگ گالوانیزه نباید خیلی زیاد یا خیلی پایین باشد.
(5) از خراشیدن شار پوشش داده شده روی لوله های فولادی در طول حمل و نقل خودداری کنید.
(6) لوله های فولادی باید با زاویه زیادی در روی مذاب غوطه ور شوند تا نورد روی سطح روی مذاب به حداقل برسد.
