تأثیر سرب (Pb) در روی مذاب بر گالوانیزه گرم

سرب (Pb) با ساختار مشبک مکعبی و ظاهر خاکستری، دارای وزن اتمی 207.21، نقطه ذوب 327 درجه و نقطه جوش 1540 درجه است. در گالوانیزه گرم، سرب اهمیت محدودی برای پوشش گالوانیزه دارد و محتوای آن ترجیحاً از 0.3٪ تجاوز نمی کند (معادل محتوای سرب در عیار روی ({7}} روی)، زیرا پتانسیل الکتریکی بالاتری را نشان می دهد. ترکیب شده با روی، در نتیجه مقاومت به خوردگی پوشش گالوانیزه را کاهش می دهد. هنگامی که محتوای سرب از 0.5٪ بیشتر شود، نه تنها اثرات نامطلوب بر خوردگی را تشدید می کند، بلکه باعث می شود پوشش گالوانیزه کدر و بی جان به نظر برسد. آزمایش‌های آزمایشگاهی تأیید کرده‌اند که سرب فقط در فاز لایه روی خالص وجود دارد و در لایه آلیاژ آهن و روی وجود ندارد. بنابراین، سرب به عنوان یک جزء آلیاژی روی هیچ تاثیر قابل توجهی بر واکنش آهن-روی ندارد. برخی از کارخانه‌ها سرب را به دیگ گالوانیزه وارد می‌کنند و لایه‌ای به ضخامت 10-30 سانتی‌متر در پایین تشکیل می‌دهند. هدف از این کار جلوگیری از ته نشین شدن و چسبیدن سرباره روی به کف فولادی در اثر گرما و تسهیل حذف سرباره روی در حین اسکیمینگ به دلیل دمای انجماد پایین سرب است. با این حال، برخی از کارخانه ها به دلایل مختلفی استفاده از سرب را متوقف کرده اند. اولا، سرب را نمی توان به طور موثر بازیافت کرد و هزینه ها را افزایش می دهد. ثانیا، اکثر دیگ های گالوانیزه اکنون از گرمایش جانبی استفاده می کنند. مقدار قابل توجهی گرما در قسمت بالای دیواره جانبی دیگ گالوانیزه رد و بدل می شود و دمای ته دیگ را بسیار پایین می آورد و محافظت از ته دیگ را غیر ضروری می کند. ثالثاً، انتشار بخار سرب خطرات سلامتی را برای اپراتورها به همراه دارد و محیط را آلوده می کند.