تاثیر سرب در روی مذاب بر گالوانیزه گرم چیست؟ چرا از سرب به عنوان آستر ته دیگ های گالوانیزه استفاده می شود؟

سرب (Pb) دارای شبکه کریستالی مکعبی، ظاهر خاکستری، وزن اتمی 207.21، نقطه ذوب 327 درجه و نقطه جوش 1540 درجه است. اهمیت محدودی در پوشش گالوانیزه در حین گالوانیزه گرم دارد و محتوای آن ترجیحاً از 0.3٪ تجاوز نمی کند (معادل میزان سرب روی روی درجه 4)، زیرا در ترکیب با روی دارای پتانسیل الکتریکی بالاتری است. در نتیجه مقاومت در برابر خوردگی لایه گالوانیزه کاهش می یابد. هنگامی که میزان سرب از 0.5% بیشتر شود، نه تنها اثرات نامطلوب بر خوردگی را تشدید می کند، بلکه باعث می شود لایه گالوانیزه کدر و بی جان به نظر برسد. آزمایشات ثابت کرده است که سرب فقط در فاز لایه روی خالص وجود دارد و در لایه آلیاژ آهن و روی وجود ندارد. بنابراین سرب به عنوان یکی از اجزای آلیاژی روی تاثیر قابل توجهی بر واکنش آهن و روی ندارد. برخی از کارخانه ها سرب را در گلدان های گالوانیزه قرار می دهند که ضخامت آن تا 10-30 سانتی متر در پایین است. هدف از این کار جلوگیری از ته نشین شدن و چسبیدن سرباره روی به کف فولادی در اثر گرما و همچنین تسهیل حذف سرباره روی در حین اسکیمینگ به دلیل دمای انجماد پایین سرب است. با این حال، برخی از کارخانه ها به دلایل مختلفی استفاده از سرب را متوقف کرده اند. اولاً، سرب نمی تواند به طور موثر بازیافت شود و هزینه ها افزایش می یابد. ثانیا، اکثر دیگ های گالوانیزه در حال حاضر روش های گرمایش جانبی را اتخاذ می کنند. مقدار قابل توجهی گرما در قسمت بالایی دیواره های جانبی دیگ گالوانیزه رد و بدل می شود و دمای پایین را بسیار پایین می آورد و در نتیجه محافظت از ته دیگ را غیر ضروری می کند. ثالثاً انتشار بخار سرب خطر خاصی را برای اپراتورها ایجاد می کند و محیط را آلوده می کند.