هنگامی که لوله های فولادی با محلول آب حلال پوشانده می شوند و سپس خشک می شوند، اگر تا دمای خشک شدن مورد نیاز برای گالوانیزه گرم گرم نشوند و حاوی رطوبت اضافی باشند، در نظر گرفته می شود که کاملاً خشک نشده باشند. عواقب خشک کردن ناکافی می تواند منجر به مشکلات زیر شود:
(1) گاز هیدروژن تولید شده در طول فرآیند ترشی را در زیرلایه فلزی لوله فولادی به اندازه کافی دفع نمی کند و بر کیفیت لایه گالوانیزه تأثیر می گذارد.
(2) باعث خوردگی غیر ضروری زیرلایه فلزی لوله فولادی می شود و کلرید آهن تولید می کند که مصرف روی را افزایش می دهد و منجر به ایجاد یک لایه گالوانیزه ناهموار می شود.
(3) جزء آلومینیوم در حمام روی به دلیل رطوبت تحت اکسیداسیون شدید قرار می گیرد و مقدار قابل توجهی اکسید آلومینیوم (Al2O3) تولید می کند که نه تنها آلومینیوم را هدر می دهد بلکه پیری حلال را نیز تسریع می کند.
(4) هنگامی که رطوبت با مایع روی داغ مواجه می شود، به سرعت به بخار آب، هیدروژن و اکسیژن تبدیل می شود، که باعث می شود مایع روی در داخل لوله فولادی به شدت از سوراخ های در معرض خارج شود، باعث ایجاد خطر، هدر رفتن روی و در نتیجه از دست رفتن نقاط گالوانیزه می شود. .
(5) بخار آب تولید شده هنگام مواجهه رطوبت با مایع روی می تواند روی را به شدت در 350 درجه اکسید کند. با توجه به اینکه خود مایع روی در محدوده دمایی 470-500 درجه عمل می کند، اکسیداسیون شدیدتر می شود و منجر به افزایش مصرف روی و کیفیت پایین لایه گالوانیزه می شود.
