75. چرا لوله‌های-دیواره نازک و لوله‌های دیواره{2} ضخیم الگوهای روی متفاوتی را تحت فرآیندهای تولید و شرایط عملیاتی یکسان نشان می‌دهند؟

در شرایط-گالوانیزه گرم و پارامترهای خنک‌کننده یکسان، لوله‌های-دیواره نازک و لوله‌های دیواره ضخیم- پس از گالوانیزه کردن، الگوهای گل روی متمایز را نشان می‌دهند. اولی گلهای روی بزرگتر را نشان می دهد در حالی که دومی گلهای کوچکتر را تشکیل می دهد. سرعت خنک شدن مایع روی روی سطوح لوله فولادی با ضخامت دیواره زیرلایه لوله متناسب است. در طول گالوانیزه استاندارد "روش حلال"، دمای لوله‌های فولادی غوطه‌ور در مایع روی (150{9}}230 درجه) کمتر از دمای مایع روی (470{10}}510 درجه) باقی می‌ماند. در نتیجه، لوله‌های{12}}دیواره نازک گرمای کمتری جذب می‌کنند، در حالی که لوله‌های دیواره{13}}ضخیم گرمای بیشتری را جذب می‌کنند. با این حال، در شرایط فرآیندی یکسان، زمانی که لوله‌های{15} نازک پس از غوطه‌وری به دمای سطح داخلی و خارجی یکنواخت می‌رسند، ممکن است مرکز لوله‌های ضخیم-همچنان زیر دمای گالوانیزه سطح باشد. پس از برداشتن مایع روی، "مایع روی" لوله‌های نازک{17}تنها از طریق خنک‌کننده هوا جامد می‌شود، در حالی که مایع روی لوله‌های ضخیم باید علاوه بر خنک‌کردن هوا، گرما را از هسته دمای پایین دیواره لوله جدا کرده و انجماد را تسریع کند. این توضیح می‌دهد که چرا در لوله‌های دیواره نازک{22}}آهسته خنک‌شده، گل‌های روی بزرگ‌تر ایجاد می‌شود، در حالی که لوله‌های دیواره ضخیم با سرد شدن سریع، گل‌های کوچک‌تری را تشکیل می‌دهند.