لوله های گالوانیزه گرم از واکنش فلز مذاب با یک زمینه آهن برای تشکیل یک لایه آلیاژی تولید می شوند که ماتریس و پوشش را به هم می چسباند. این فرآیند ابتدا شامل ترشی کردن لوله های فولادی برای حذف اکسید آهن از سطوح آنها است. پس از ترشی، لوله ها در مخازن حاوی محلول آبی کلرید آمونیوم، کلرید روی یا مخلوطی از هر دو، قبل از فرستادن به حمام گالوانیزه گرم تمیز می شوند.
گالوانیزه گرم دارای مزایایی مانند پوشش یکنواخت، چسبندگی قوی و عمر طولانی است. در مناطق شمالی، یک فرآیند مستقیم پر کردن روی با استفاده از نوارهای گالوانیزه برای لوله های سیم پیچ معمولاً اتخاذ می شود.
لوله های گالوانیزه گرم از طریق واکنش بین فلز مذاب و زمینه آهن، پوشش خود را به دست می آورند و یک لایه آلیاژی ایجاد می کنند که ماتریس و پوشش را یکپارچه می کند. این شامل واکنشهای فیزیکی و شیمیایی پیچیده بین ماتریس لوله فولادی و محلول پوشش مذاب است که منجر به ایجاد یک لایه آلیاژ روی آهن با ساختار محکم و مقاوم در برابر خوردگی میشود. این لایه آلیاژی به طور یکپارچه با لایه روی خالص و ماتریس لوله فولادی ادغام می شود و به مقاومت در برابر خوردگی قوی آن کمک می کند.
یکنواختی پوشش روی: نمونه های لوله فولادی پس از پنج بار غوطه ور شدن مداوم در محلول سولفات مس نباید قرمز (مس رنگ) شوند.
کیفیت سطح: سطح لوله های فولادی گالوانیزه باید دارای پوشش روی کامل و عاری از لکه ها و حباب های سیاه بدون پوشش باشد. نواحی ناهموار کوچک و برآمدگی موضعی روی مجاز است.
وزن پوشش روی: بسته به نیاز خریدار، وزن روکش روی لوله های فولادی گالوانیزه را می توان اندازه گیری کرد که مقدار متوسط آن کمتر از 500 گرم در متر مربع نباشد. هیچ نمونه انفرادی نباید کمتر از 480 گرم در هر متر مربع وزن داشته باشد.
