چرا گل‌های روی در لوله‌های دیواره نازک و دیواره ضخیم تحت فرآیند و شرایط کاری یکسان متفاوت هستند؟

در شرایط گالوانیزه گرم و خنک کننده یکسان، گل های روی به دست آمده در لوله های جدار نازک و دیواره ضخیم پس از گالوانیزه گرم یکسان نیستند. گلهای روی روی اولی بزرگتر هستند، در حالی که گلهای روی دومی کوچکتر هستند. ما درک می کنیم که سرعت خنک شدن روی مذاب روی سطح لوله فولادی به ضخامت دیواره زیرلایه لوله فولادی مربوط می شود. هنگامی که گالوانیزه گرم به طور کلی با استفاده از "روش شار" انجام می شود، دمای لوله فولادی ({5}} درجه) ورودی به روی مذاب کمتر از دمای روی مذاب (470-510 درجه) است. . بنابراین لوله های جدار نازک گرمای کمتری جذب می کنند در حالی که لوله های دیواره ضخیم گرمای بیشتری را جذب می کنند. با این حال، در شرایط فرآیند مشابه، پس از غوطه ور شدن لوله های فولادی در روی مذاب، زمانی که دمای لوله جدار نازک بین سطوح داخلی و خارجی به یکنواختی رسید، مرکز لوله با دیواره ضخیم ممکن است همچنان زیر دمای گالوانیزه در سطح در نتیجه، پس از جدا شدن از روی مذاب، روی مذاب روی لوله جدار نازک تنها به دلیل خنک شدن هوا دچار انجماد تدریجی می شود، در حالی که روی مذاب روی لوله با دیواره ضخیم، به غیر از خنک کننده هوا، نیاز به دفع گرما به سمت لوله نیز دارد. دمای پایین در مرکز لوله، که انجماد روی مذاب را تسریع می کند. بنابراین، لوله جدار نازک به آرامی خنک می شود، گل های روی بزرگ تولید می کند، در حالی که لوله با دیواره ضخیم با سرعت خنک کننده سریعتر، گل های روی کوچک را تشکیل می دهد.